پورهون1
پورهون اهل اليس2 در پلوپونز در حدود 360 زاده شد، در اليس برآمد، و در حدود 270 درگذشت. او فيلسوف يوناني و بنيانگذار مدرسهٴ شكاكي3 (يا پورهوني) بود. وي همراه معلمش آناكسارخوس (از مدرسهٴ دموسيسيل كريتوس) به لشكركشي اسكندر به هند پيوست (329 - 326).4 از نظر او شادماني در خودداري از قضاوت است، چون معرفت واقعي در هيچ موردي دسترسپذير نيست.
اوهمروس5
اوهمروس فيلسوف يوناني، در مسيناي6 سيسيل زاده شد، و در حدود 316 در دربار كاساندر7 مقدوني برآمد. او از راه درياي سرخ به سواحل آسيا سفر كرد و در اقيانوس هند به جزاير موسوم به پانخايا8 (؟) رسيد، جايي كه در آن كتيبههايي يافت. او اينها را در كتابش كتيبه يا سالنامهٴ مقدس شرح ميدهد، كه هدفش از آن عقلايي ساختن دين بود (اوهمريسم9) از طريق قرار دادن معرفت به جاي خرافات. انيوس10 اين افكار را با شعر ترويج كرد.
اپيكور11
اپيكور در آغاز سال 341 در ساموس زاده شد، و در 270 در آتن درگذشت. او فيلسوف و بنيانگذار يك مكتب فلسفي تازه در آتن بود. او نظريههاي اتمي را سازگار و منتقل ساخت؛ با اين كه دريافت جهل و خرافات بزرگترين موانع شادماني است، تعليماتش، در مجموع، نمايشگر واكنشي بر ضد علم بود.12